Dodano: 13 czerwiec 2019r.

Z psychoaktywnych właściwości konopi korzystano już 2500 lat temu

Palenie marihuany nie jest współczesną rozrywką. Archeolodzy znaleźli dowody na wykorzystywanie psychoaktywnych właściwości konopi już 2500 lat temu. Wykazali to na podstawie analizy chemicznej starożytnych kadzielnic znalezionych w górach Pamiru.

 

Konopie w Azji Wschodniej są uprawiane od tysiącleci. Ludzie pozyskiwali z ich nasion olej oraz włókna z łodyg. Niewiele jednak wiadomo na temat stosowania i ewentualnej uprawy rośliny ze względu na jej właściwości psychoaktywne i medyczne. Dowody na używanie marihuany w starożytnym świecie są skąpe.

W kadzielnicach pogrzebowych sprzed 2500 lat chińsko-niemiecki zespół naukowców zidentyfikował związki psychoaktywne pochodzące z konopi. Artefakty te zostały znalezione na Cmentarzu Jirzankal we wschodnim Pamirze. Rezultaty badań uczonych z Instytutu Historii Człowieka im. Maxa Plancka, Chińskiej Akademii Nauk i Chińskiej Akademii Nauk Społecznych ukazały się w piśmie „Science Advances”.

 

Naukowcy w publikacji wykazali, że ludzie selekcjonowali rośliny o wyższym poziomie tetrahydrokannabinolu (THC – główna substancja psychoaktywna w konopiach) i spalali je w ramach rytuałów pogrzebowych. To najwcześniejszy wyraźny dowód na stosowanie konopi ze względu na ich właściwości psychoaktywne.

Wczesne odmiany konopi, jak również większość dzikich populacji, mają niski poziom THC i innych związków kannabinoidowych o właściwościach psychoaktywnych. Nie wiadomo kiedy i gdzie po raz pierwszy rozpoznano i użyto określonych odmian rośliny o wyższych poziomach tych związków.

Wielu historyków wskazuje, że spalanie konopi dla ich psychoaktywnego efektu pochodzi ze starożytnych stepów Azji Środkowej, ale argumenty te opierają się wyłącznie na fragmencie z jednego starożytnego tekstu z końca pierwszego tysiąclecia p.n.e. napisanego przez greckiego historyka Herodota. Archeolodzy od dawna starają się zidentyfikować konkretne dowody na palenie konopi w Eurazji, ale do tej pory istnieje niewiele wiarygodnych, dobrze zidentyfikowanych i odpowiednio datowanych przykładów.

Na najstarszy dowód na korzystanie z konopi dla ich właściwości psychoaktywnych naukowcy natrafili starając się zidentyfikować funkcję starożytnych kadzielnic odkrytych przez archeologów z Chińskiej Akademii Nauk Społecznych. Kadzielnice znaleziono w liczących 2500 lat grobowcach. Międzynarodowy zespół badawczy wykorzystał metodę zwaną chromatografią gazową oraz spektrometrię mas, aby wyizolować i zidentyfikować związki zachowane w artefaktach. Ku ich zaskoczeniu sygnatura chemiczna izolowanych związków była zgodna z sygnaturą konopi. Ponadto wskazywała na wyższy poziom THC niż zwykle u dzikich roślin konopi.

Kadzielnica znaleziona w górach Pamiru. Fot. Xinhua Wu

Uzyskane dane stanowią wyraźny dowód, że starożytni ludzie w górach Pamiru palili określone odmiany konopi, które miały wyższe poziomy THC. Odkrycia potwierdzają inne wczesne dowody na spalanie konopi pochodzące z wykopalisk na starożytnych nekropoliach w regionie Xinjiang w Chinach i w górach Ałtaj w Rosji.

- Odkrycia potwierdzają tezę, że konopie zostały po raz pierwszy użyte dla ich związków psychoaktywnych w górskich regionach wschodniej części Azji Środkowej, a następnie rozprzestrzeniły się na inne części świata – powiedziała Nicole Boivin, dyrektor Instytutu Historii Człowieka im. Maxa Plancka. A jak się rozprzestrzeniły? Prawdopodobnie na trasach wzdłuż Jedwabnego Szlaku.

Nie jest jasne, czy ludzie pochowani na cmentarzysku w Jirzankal uprawiali konopie, czy po prostu szukali roślin z wyższą zawartością THC. Jedna z koncepcji głosi, że rośliny konopi wytwarzają większe ilości związków psychoaktywnych w odpowiedzi na zwiększone promieniowanie UV i inne czynniki stresogenne związane z dużymi wysokościami w górach Pamiru. Mieszkańcy tego regionu i przybysze mogli dostrzec właściwości psychoaktywne tamtejszych konopi i zainicjować nowy sposób użytkowania rośliny.

 

Źródło: Psych.org, fot. PxHere