Pasta do zębów z własnych włosów? Jak wynika z niedawnych badań, może to być skuteczny sposób ochrony i naprawy uszkodzonych zębów. Naukowcy odkryli, że keratyna, białko występujące skórze, ale także we włosach, może odbudować szkliwo zębów i powstrzymać wczesne stadia próchnicy.
Próchnica zębów jest bakteryjną chorobą zakaźną. Odpowiedzialne za nią są przede wszystkim bakterie Streptococcus mutans. To bardzo rozpowszechniona choroba. Z analiz wynika, że cierpi na nią ponad 2,4 mld ludzi. Nieleczona próchnica może doprowadzić do utraty zębów oraz niekorzystnie wpływać na ogólny stan zdrowa pacjenta. W skrajnych przypadkach może nawet stwarzać zagrożenie dla życia.
Bakterie metabolizują cukier i inne związki w ustach a produktem ubocznym tego procesu jest kwas, który demineralizuje szkliwo zębów. Leczenie może być kosztowne oraz bolesne, a do tego w przeciwieństwie do kości czy włosów, szkliwo się nie regeneruje. Kiedy raz je utracimy, znika na zawsze. – Kwaśne pokarmy i napoje, niewłaściwa higiena jamy ustnej oraz starzenie się przyczyniają się do erozji szkliwa i próchnicy, prowadząc do nadwrażliwości zębów, bólu, a ostatecznie do utraty zębów – przyznał Sherif Elsharkawy z King’s College London.
Jak się jednak okazuje, jest nadzieja. Zespół naukowców z King’s College London odkrył, że keratyna wytwarza powłokę ochronną, która naśladuje strukturę i funkcję naturalnego szkliwa w kontakcie z minerałami zawartymi w ślinie.
Wyniki oraz opis badań ukazał się na łamach pisma „Advanced Healthcare Materials” (DOI: 10.1002/adhm.202502465).
Keratyna
– Keratyna oferuje rewolucyjną alternatywę dla obecnych metod leczenia stomatologicznego – powiedziała Sara Gamea z King’s College London, pierwsza autorka badania. – Ta technologia łączy biologię ze stomatologią, dostarczając ekologiczny biomateriał, który odzwierciedla naturalne procesy – dodała.
Aby spowolnić postęp próchnicy, stosuje się pasty do zębów z fluorem. Ale zabiegi na bazie keratyny całkowicie zatrzymują chorobę. Keratyna tworzy gęstą warstwę mineralną, która chroni ząb i uszczelnia odsłonięte kanały nerwowe powodujące nadwrażliwość, zapewniając ulgę zarówno strukturalną, jak i objawową.
W swoich badaniach naukowcy wyodrębnili keratynę z wełny, ale technicznie rzecz biorąc, ludzkie włosy lub futro kota byłyby równie przydatne. Po ekstrakcji, oczyszczeniu i liofilizacji keratyny, zespół potwierdził, że białko to naturalnie wiąże się z wapniem w zębach. Po nałożeniu keratyny na powierzchnię zęba i zetknięciu się jej z minerałami naturalnie występującymi w ślinie, tworzy ona wysoce zorganizowane, krystaliczne rusztowanie, które naśladuje strukturę i funkcję naturalnego szkliwa. Keratyna przez długi czas przyciąga jony wapnia i fosforanów, co prowadzi do wzrostu ochronnej powłoki przypominającej szkliwo wokół zęba.
Pasta do zębów z włosów
Poprzez przekształcenie białek w pastę do zębów lub żel podobny do lakieru do paznokci, ta pozornie powierzchowna kuracja mogłaby nie tylko przynieść ulgę w bólu związanym z próchnicą, ale także odbudować ząb. Do tego taki zabieg przynosi lepsze wyniki niż obecne opcje. – Keratyna wygląda o wiele bardziej naturalnie niż inne zabiegi, ponieważ może bardziej przypominać kolor oryginalnego zęba – przyznała Gamea.
To znaczący krok naprzód w stomatologii. Według autorów badań regeneracja szkliwa na bazie keratyny może być tania i przez to dostępna dla ogółu społeczeństwa w ciągu najbliższych dwóch do trzech lat. Materiały do leczenia mogłyby być pozyskiwane z biologicznych odpadów, takich jak włosy i skóra. Technika także eliminuje potrzebę stosowania tradycyjnych żywic syntetycznych, powszechnie stosowanych w stomatologii odtwórczej, które są toksyczne i mniej trwałe.
– Wkraczamy w ekscytującą erę, w której biotechnologia pozwala nam nie tylko leczyć objawy, ale także przywracać funkcje biologiczne, wykorzystując naturalne materiały organizmu. Dzięki dalszemu rozwojowi i odpowiednim partnerstwom z branżą, możemy wkrótce uzyskać mocniejszy i zdrowszy uśmiech, wykonując coś tak prostego jak strzyżenie włosów – wyjaśnił Elsharkawy.
Źródło: King’s College London, IFLScience, fot. Wikimedia Commons/ Liz20151222/ CC BY-SA 4.0
