Międzynarodowy zespół astronomów odkrył potężną strukturę we wczesnym Wszechświecie. Ta proto-supergromada galaktyk, nazwana Hyperion, jest największą i najbardziej masywną strukturą, jaką do tej pory odkryto w tak odległym czasie i przestrzeni – zaledwie dwa miliardy lat po Wielkim Wybuchu.
Naukowcy prowadzeni przez Olgę Cucciati z Narodowego Instytutu Astrofizyki (INAF) w Bolonii zidentyfikować gigantyczną proto-supergromadę galaktyk formującą się we wczesnym Wszechświecie, zaledwie 2,3 miliarda lat po Wielkim Wybuchu. Odkrycia dokonano korzystając z należącego do Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO) Bardzo Dużego Teleskopu (Very Large Telescope – VLT) znajdującego się na pustyni Atakama w Chile.
Wyniki badań opublikowano na łamach „Astronomy & Astrophysics”.
Hyperion jest największą i najbardziej masywną strukturą, jaką można znaleźć na tak wczesnym etapie powstawania Wszechświata. Badacze oszacowali masą gargantuicznej struktury na ponad milion miliardów mas naszego Słońca. Struktura o tak gigantycznej masie podobna jest do innych struktur obserwowanych w dzisiejszym Wszechświecie, ale znalezienie takiego obiektu we wczesnym etapie jego ewolucji zaskoczyło astronomów.
Hyperion został zlokalizowany w konstelacji Sekstansu. Proto-supergromada galaktyk ma bardzo złożoną strukturę, zawierającą co najmniej siedem regionów o wysokiej gęstości połączonych przez włókna galaktyk, a jej wielkość jest porównywalna do supergromad znajdujących się bliżej Ziemi, chociaż ta ma odmienną strukturę.
– Supergromady bliżej Ziemi mają znacznie bardziej skoncentrowany rozkład masy o wyraźnych cechach strukturalnych – powiedział Brian Lemaux z University of California, Davis, który brał udział w badaniach. – Ale w Hyperionie masa rozkłada się znacznie bardziej równomiernie w szeregu połączonych plam wypełnionych przez luźne zbiory galaktyk – dodał.
Odkrycie to może zmienić nasze rozumienie tego, jak tworzą się galaktyki. Kontrast między Hyperionem i mniej odległymi supergromadami jest najprawdopodobniej spowodowany tym, że pobliskie supergromady miały miliardy lat, by grawitacja zebrała materię razem w gęstsze regiony. Hyperion nie miał tyle czasu.
Biorąc pod uwagę jego rozmiar w tak wczesnej historii Wszechświata, Hyperion powinien ewoluować w coś podobnego do ogromnych struktur w lokalnym Wszechświecie, takich jak supergromady tworzące Wielką Ścianę Sloana lub Supergromadę Panny, w której znajduje się nasza własna galaktyka, czyli Droga Mleczna.
– Zrozumienie ewolucji Hyperiona i porównanie z podobnymi strukturami może dać wgląd w to, jak Wszechświat rozwijał się w przeszłości i jak będzie ewoluował w przyszłości. To pozwoli nam rzucić wyzwanie niektórym modelom tworzenia supergromad. Odkrycie tego kosmicznego tytana pomoże nam dowiedzieć się więcej na temat tych wielkoskalowych struktur – wyjaśniła Cucciati.
Nazwa nadana proto-supergromadzie galaktyk – Hyperion – wzięła się od imienia jednego z tytanów z mitologii greckiej. Inne struktury wewnątrz Hyperiona także otrzymały imiona z mitologii greckiej, jak Eos czy Helios.
Źródło: University of California – Davis, fot. Luis Calçada & Olga Cucciati/ESO
