Gotowa receptura nie oznacza jeszcze, że kosmetyk można rozpocząć produkować w dużych partiach. Formulacja opracowana w laboratorium musi zostać oceniona, przetestowana, dopasowana do opakowania i przeniesiona do większej skali. Dopiero wtedy można określić parametry procesu oraz sprawdzić, czy produkt zachowa te same właściwości w każdej partii. Jak wygląda ta droga od strony laboratorium i zakładu produkcyjnego?
Od briefu lub dostarczonej receptury
Prace mogą rozpocząć się od pomysłu na kosmetyk albo od gotowej formulacji przygotowanej przez markę. W pierwszym przypadku zespół opracowuje recepturę zgodnie z założeniami produktu. W drugim analizuje dostarczoną dokumentację, skład, sposób wykonania oraz wymagania dotyczące produkcji.
Na początku określa się między innymi:
- przeznaczenie kosmetyku,
- potrzeby grupy docelowej,
- oczekiwaną konsystencję, zapach i sposób aplikacji,
- rodzaj opakowania,
- planowany wolumen produkcji,
- segment cenowy produktu.
Dobry producent kontraktowy powinien ocenić nie tylko samą recepturę, lecz także jej wykonalność w zakładanej skali. Jeżeli jest to potrzebne, formulacja może zostać udoskonalona pod kątem stabilności, dostępności surowców, kosztu lub parametrów procesu.
Praca zespołu R&D nad formulacją
W NISHA Manufacturing nad projektami pracuje siedmioosobowy zespół badawczo-rozwojowy kierowany przez dr Annę Bobkowską. Technolodzy korzystają z bazy ponad 10 tys. składników oraz współpracują z ponad 50 dostawcami.
Dobór surowców obejmuje analizę ich funkcji, stężenia, stabilności i zgodności z pozostałymi składnikami. Znaczenie ma również wpływ surowców na:
- konsystencję i wygląd produktu,
- zapach oraz komfort aplikacji,
- trwałość formulacji,
- kompatybilność z opakowaniem,
- koszt wytworzenia.
Na tej podstawie powstaje próbka laboratoryjna. Jest ona oceniana pod względem właściwości fizycznych i sensorycznych. Jeżeli nie spełnia założeń, technolodzy modyfikują recepturę i przygotowują kolejną wersję. W ten sposób można stopniowo dopracować produkt przed rozpoczęciem badań i produkcji.
Stabilność kosmetyku i kompatybilność opakowania
Kosmetyk powinien zachować swoje właściwości nie tylko bezpośrednio po przygotowaniu. Formulacja musi sprawdzić się także podczas przechowywania, transportu i codziennego użytkowania.
Dlatego przeprowadza się badania stabilności. Pozwalają one ocenić, czy produkt zachowuje określony wygląd, zapach, konsystencję i parametry w czasie. Sprawdza się również kompatybilność kosmetyku z opakowaniem. Materiał opakowania nie powinien wpływać negatywnie na formulację, a sam produkt nie może powodować jego uszkodzenia lub niepożądanych zmian.
Badania prowadzone na tym etapie mogą wykazać, że potrzebna jest zmiana opakowania, sposobu dozowania albo wybranych elementów receptury. Wczesne wychwycenie takich problemów ogranicza ryzyko kosztownych modyfikacji już po rozpoczęciu produkcji.
Skalowanie receptury z laboratorium do zakładu
Receptura zachowująca właściwości w niewielkim naczyniu laboratoryjnym nie zawsze zachowuje się identycznie po zwiększeniu objętości. Inna skala oznacza między innymi inne warunki mieszania, wymiany ciepła i dodawania surowców.
Podczas transferu technologicznego ustala się:
- kolejność wprowadzania składników,
- temperaturę poszczególnych etapów,
- czas i sposób mieszania,
- prędkość urządzeń,
- moment dodawania składników wrażliwych,
- parametry kontroli gotowej masy.
Celem nie jest samo odtworzenie receptury, lecz uzyskanie produktu o takich samych właściwościach w większej objętości. Technolodzy sprawdzają, czy masa jest jednorodna, czy składniki zostały właściwie rozprowadzone i czy proces można powtarzać przy kolejnych partiach.
Powtarzalność produkcji seryjnej
Dla marki różnica między partiami oznacza ryzyko reklamacji, problemów z opiniami klientów i utraty zaufania. Dlatego produkcja seryjna wymaga ustalenia parametrów, które można kontrolować i dokumentować.
Zakład NISHA Manufacturing posiada certyfikat GMP i działa zgodnie z normą ISO 22716:2007. Procedury obejmują między innymi kontrolę surowców, przebiegu produkcji, gotowego produktu i dokumentacji. Istotne są także warunki przechowywania oraz sposób postępowania z opakowaniami i materiałami wykorzystywanymi w procesie.
Takie podejście pozwala ograniczać różnice między partiami i utrzymać powtarzalność produktu wraz ze wzrostem zamówień.
Dokumentacja i przygotowanie do sprzedaży
Przed wprowadzeniem kosmetyku na rynek Unii Europejskiej trzeba przygotować dokumentację wymaganą przez rozporządzenie (WE) nr 1223/2009. W zależności od ustalonego zakresu współpracy producent może wspierać markę między innymi w zakresie:
- opisu metody produkcji,
- dokumentacji produktu,
- sprawdzenia oznakowania,
- oceny bezpieczeństwa,
- zgłoszenia kosmetyku w portalu CPNP.
Za zgodność produktu z wymaganiami odpowiada osoba odpowiedzialna wskazana dla danego kosmetyku. Samo zgłoszenie w CPNP nie zastępuje oceny bezpieczeństwa ani pełnej dokumentacji.
Przygotowanie produktu do produkcji seryjnej obejmuje więc znacznie więcej niż wykonanie większej partii. To proces, w którym receptura, opakowanie, parametry technologiczne, badania i wymagania formalne muszą zostać ze sobą połączone.
Jeśli chcesz sprawdzić, jak przygotować własną formulację do wdrożenia albo omówić opracowanie produktu od podstaw, skonsultuj projekt z zespołem NISHA Manufacturing.
Źródła
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych – https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2009/1223/oj/pol
- Komisja Europejska – Cosmetic Products Notification Portal (CPNP) – https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/cosmetics/cosmetic-product-notification-portal_en
- ISO 22716:2007 – Cosmetics. Good Manufacturing Practices – https://www.iso.org/standard/36437.html
Artykuł partnera, fot. Pexels/ CC0
