Dodano: 02 grudzień 2019r.

Zespół Aspergera u dzieci i dorosłych – jakie są objawy i jak z nim pracować?

W ostatnich latach coraz częściej słyszymy o autyzmie. Od czasu do czasu w tego typu dyskusjach pojawia się enigmatyczne określenie „zespół Aspergera”. Czym jest ten zespół, dlaczego różni się od autyzmu i jak z nim pracować?

Zespół Aspergera u dzieci i dorosłych – jakie są objawy i jak z nim pracować?

 

Czym jest zespół Aspergera?

Zespół Aspergera to zaburzenie ze spektrum autyzmu i bywa nazywany jego łagodną odmianą. Podstawowe podobieństwo tych dwóch dolegliwości manifestuje się trudnością w nawiązywaniu relacji międzyludzkich. Zespół Aspergera pozwala na samodzielne funkcjonowanie i nie powoduje zaburzeń w rozwoju umysłowym. Symptomy występują w różnym nasileniu i bywa, że pozostają niemal niezauważalne. Osoby, u których występują, często są uznawane za ekscentryków i indywidualistów. Terapeuci zachęcają, by nie postrzegać zespołu jako zaburzenie, tylko inny sposób budowania relacji z otoczeniem.

Objawy zespołu Aspergera

U osób z zespołem Aspergera najczęściej obserwuje się następujące zachowania:

  • trudności z nawiązywaniem nowych znajomości i podtrzymywaniem kontaktu,
  • usztywnione, stereotypowe zachowania i trudności z akceptacją zmian,
  • specjalistyczne zainteresowanie jedną dziedziną, nietypowe hobby,
  • zachowania kompulsywne – powtarzanie czynności, które służą rozładowaniu napięcia,
  • zaburzenia percepcji – niedowrażliwość lub nadwrażliwość na bodźce, na przykład nadmierna wzrokowa fiksacja na szczegółach lub wrażliwość na dźwięki,
  • zaburzenia w wykonywaniu wyuczonych, automatycznych czynności.

Zespół Aspergera może zostać zdiagnozowany w różnym wieku u dzieci i dorosłych. U najmłodszych diagnoza pada zazwyczaj między 3 a 8 rokiem życia. Na zaburzenie mogą wskazywać dolegliwości takie jak: 

  • brak empatii, niechęć do współpracy lub brak umiejętności pracy w grupie,
  • kłopoty z porozumiewaniem się i tworzeniem więzi interpersonalnych,
  • ograniczenie komunikacji niewerbalnej (mimika, gesty, kontakt wzrokowy, dystans fizyczny),
  • zachowania schematyczne, powtarzalne,
  • zbyt wysoka lub zbyt niska wrażliwość na bodźce (światło, temperatura, dźwięk),
  • opór na zmiany.

Terapia

Zespół Aspergera nie jest chorobą, w związku z czym nie ma określonych metod jego leczenia. Zarówno w przypadku dzieci, jak i dorosłych bardzo przydatna okazuje się indywidualna terapia, dobierana przez specjalistów w zależności od nasilenia symptomów. Często stosuje się kilka różnych form pracy, na przykład połączenie treningu kompetencji społecznych i terapii behawioralnej. Ważna jest również edukacja najbliższych, tak by wiedzieli, jak wspomóc codzienne funkcjonowanie osoby z zespołem Aspergera. 

 

Źródło: Artykuł partnera