Przełomowy system pozwala na komunikację z osobami z zespołem zamknięcia

Międzynarodowy zespół naukowców opracował interfejs komputerowy, dzięki któremu możliwa stała się komunikacja z osobami cierpiącymi na tzw. zespół zamknięcia. Nowy wynalazek może całkowicie odmienić ich życie.

Zespół zamknięcia to stan całkowitej niepełnosprawności fizycznej, przy jednoczesnym zachowaniu sprawności psychicznej. Pacjent cierpiący na zespół zamknięcia jest w pełni świadomy, jednak nie jest w stanie poruszać niemal żadną częścią ciała. W niektórych przypadkach chorzy zachowują zdolność poruszania gałkami ocznymi oraz powiekami, ale w skrajnych przypadkach nie są zdolni nawet do tego.

Taki stan czasem nazywany jest śpiączką jasną lub śpiączką rzekomą. Spowodowany jest uszkodzeniem w obrębie pnia mózgu. Pacjenci cierpiący na łagodną odmianę mogą się komunikować za pomocą mrugania powiekami oraz poruszania gałkami ocznymi. W przypadku całkowitego zespołu zamknięcia do tej pory komunikacja była niemożliwa.

Za opracowaniem metody komunikacji z osobami z zespołem zamknięcia stoją uczeni z Wyss Center w Genewie. Specjaliści opracowali komputerowy interfejs, który potrafi „odczytać myśli pacjentów”. Nie jest to żadna magiczna sztuczka. Specjalnie stworzona „czapka” z sensorami mierzy poziom tlenu we krwi w okolicy czołowo-centralnej mózgu oraz jego aktywność elektryczną. Specjaliści połączyli spektroskopię bliskiej podczerwieni z elektroencefalografem i w ten sposób stworzyli interfejs, dzięki któremu pacjenci cierpiący na zespół zamknięcia potrafili odpowiedzieć na pytania myśląc „tak” lub „nie”.

W testach interfejsu wzięło udział czterech pacjentów. Badanym początkowo zadawano proste pytania, na które znano odpowiedź. Na przykład pytano o imię męża czy żony. Eksperci zauważyli, że w 70 proc. padała właściwa odpowiedź. Z czasem pytania było coraz trudniejsze. Naukowców zaskoczył fakt, że wszyscy pacjenci odpowiadali twierdząco na pytanie, czy są szczęśliwi. Pytanie to zadawano przez cztery tygodnie. Jednego z pacjentów zapytano nawet, czy zgadza się na ślub córki. Odpowiedź byłą przecząca, ale do ślubu i tak doszło.

Wyniki badań opublikowana na łamach PLoS Biology.

 

Źródło: PLoS Biology, wysscenter.ch